MENU
Jesteś tutaj: OFERTA Terapia

TERAPIA

Rozwój dziecka w pierwszych miesiącach jest bardzo dynamiczny i niezwykle ważny, charakteryzuje się nabywaniem i doskonaleniem różnych umiejętności psychomotorycznych umożliwiających samodzielne funkcjonowanie. Kształtuje się osobowość dziecka.

Czasami jest tak, że nie zawsze rozwój dziecka przebiega zgodnie z oczekiwaniami. Trudności rozwojowe mogą dotyczyć różnych sfer rozwoju: ruchowej, poznawczej, emocjonalnej czy komunikacji. Im wcześniej zauważymy nieprawidłowości w rozwoju, tym większa szansa na zniwelowanie możliwych niepowodzeń i trudności w wieku późniejszym.

W naszym centrum znajdą Państwo specjalistów ze wszystkich dziedzin. Kompleksowo zajmiemy się oceną Państwa dziecka tak aby terapia była dostosowana indywidualnie do potrzeb. Naszą misją jest holistyczne podejscie do każdego pacjenta.

Metoda Krakowska®

terapia neurobiologiczna stymulująca wszystkie funkcje poznawcze dziecka. Podstawowym jej założeniem jest naśladowanie kolejnych etapów rozwoju dzieci zdrowych w celu ustalenia programu ćwiczeń dla dzieci z zaburzeniami genetycznymi i rozwojowymi. Metoda Krakowska® to całościowy symboliczny system zbudowany z zespołu elementów wzajemnie powiązanych w relację, który realizuje zadanie nadrzędne (budowanie systemu językowego) i działania stymulujące rozwój wszystkich funkcji poznawczych.  

Terapia prowadzona według Metody Krakowskiej® obejmuje następujące elementy:

  • terapię słuchową w oparciu o program „Słucham i uczę się mówić”;
  • stymulację naśladowania mowy ze wsparciem Gestów Artykulacyjnych oraz Manualnego Torowania Głosek;
  • terapię funkcji wzrokowych;
  • Symultaniczno-Sekwencyjną Naukę Czytania®;
  • budowanie kompetencji komunikacyjnej i językowej poprzez prowadzenie Dziennika Wydarzeń;
  • diagnozę dominacji stronnej, umożliwiającej wybór dominującej ręki;
  • stymulację zabawy;
  • stymulację funkcji lewej półkuli mózgu;
  • terapię zachowań społecznych;
  • stymulację funkcji motorycznych i manualnych;
  • stymulację przetwarzania bodźców smakowych, zapachowych i dotykowych;
  • stymulację pamięci;
  • ćwiczenia kategoryzacji;
  • ćwiczenia myślenia sytuacyjnego i przyczynowo-skutkowego;
  • ćwiczenia myślenia przez analogię.

Symultaniczno-Sekwencyjna Nauka Czytania®

Opiera się na najnowszych badaniach neuropsychologicznych, a także na wieloletniej praktyce terapeutycznej. Nazwa metody odnosi się wprost do organizacji funkcji językowych mózgu.
Wykorzystuje zarówno mechanizmy symultaniczne, czyli globalne, całościowe, którymi zajmuje się prawa półkula, jak i sekwencyjne, linearne, za które odpowiada półkula lewa.

Nauka czytania metodą symultaniczno-sekwencyjną odbywa się w trzech etapach, takich samych jak podczas nabywania systemu językowego przez dziecko – powtarzania, rozumienia oraz nazywania.

Metoda przeznaczona jest dla wszystkich dzieci, ale najlepszy czas na naukę czytania to początek wieku przedszkolnego. 
Wczesna nauka czytania nie dotyczy jedynie dzieci zagrożonych dysleksją, ale też tych z opóźnionym rozwojem mowy.

Manualne Torowanie Głosek

"Torowanie drogi neurologicznej wzorców ruchu odbywa się poprzez układanie narządów artykulacyjnych zgodnie z opisem położenia żuchwy i języka podczas wypowiadania samogłosek. Polega na odzwierciedlaniu miejsca i sposobu artykulacji spółgłosek, które są wypowiadane w sylabach" (Cieszyńska-Rożek 2013).

Pracując technikami Manualnego Torowania Głosek terapeuta tworzy neurologiczne wzorce dla realizacji samogłosek, sylab oraz wyrazów, tak by umożliwić dziecku powtarzanie, a następnie samodzielne budowanie komunikatów językowych. Podczas zajęć dzieci uczą się używać własnego głosu, który wcześniej słyszały, najczęściej w formie krzyku lub pozasystemowych dźwięków mowy, jako narzędzia do komunikacji. 

Podstawą MTG jest budowanie systemu językowego w umyśle dziecka, nauka świadomego naśladowania czynności oraz rozumienia wszelkiej podejmowanej aktywności. Techniki nie można stosować wybiórczo, w oderwaniu od programowania języka.

Fizjoterapia

„W zdrowym ciele – zdrowy duch”
 
Fizjoterapia polega na wykorzystaniu w celach leczniczych ruchu oraz innych czynników fizycznych. Składa się z dwóch podstawowych działów: kinezyterapii, gdzie podstawą jest ruch oraz fizykoterapii, wykorzystującej zabiegi fizykalne.
 
Celem fizjoterapii jest poprawa sprawności ruchowej i siły organizmu, złagodzenie bólu i przywrócenie sprawności fizycznej. Fizjoterapia może obejmować wiele różnych metod leczenia i profilaktyki, w zależności od problemów jakie towarzyszą pacjentowi.
 
Rehabilitacja ruchowa dzieci to proces, który zmierza do poprawy kondycji i sprawności fizycznej małego pacjenta. Głównym celem jest kompensowanie, bądź odtworzenie funkcji utraconych lub niewykształconych. Działania dążą do uzyskania optymalnych efektów, czyli maksymalnie możliwej sprawności fizycznej, co przekłada się na jakość życia.
 
Metody rehabilitacji stosowane w naszym centrum:
  • NDT-Bobath,
  • PNF,
  • terapia manualna,
  • Integracja Sensoryczna,
  • terapia wad postawy.
  • terapia czaszkowo-krzyżowa,
  • trójpłaszczyznowa terapia wad stóp,
  • terapia widzenia,
  • ćwiczenia ogólnousprawniające,
  • KinesioTaping.

Integracja Sensoryczna

Co to jest Integracja Sensoryczna?

Jest to sposób porządkowania informacji przez mózg, odbieranych przez nasze zmysły. Pozwala to na celowe działanie, właściwe reakcje organizmu, umożliwia selekcję informacji i odwołuje się do wcześniejszych doświadczeń. Jest to proces, który zachodzi poza świadomością, a jej rozwój zaczyna się w życiu płodowym i towarzyszy nam od początku do końca życia.

Człowiek odbiera świat poprzez zmysły. Do najpopularniejszych należą:

  • dotyk,
  • wzrok,
  • węch,
  • smak,
  • słuch.

Poza podstawowymi mamy jeszcze dwa zmysły: przedsionkowy oraz proprioceptywny i razem ze zmysłem dotyku są bazowymi systemami człowieka, na podstawie których dojrzewają pozostałe zmysły.

Propriocepcja to czucie głębokie, pochodzące z więzadeł, mięśni, stawów i ścięgien, dzięki niej np. mając zamknięte oczy, potrafimy dotknąć palcem do nosa.

Zmysł przedsionkowy, zwany zmysłem równowagi, odpowiada za czucie własnego ciała w przestrzeni, wpływa na właściwe napięcie mięśniowe, prawidłową postawę ciała, koordynację, umiejętność czytania i wiele innych.

System przedsionkowy nierozerwalnie współpracuje z systemem proprioceptywnym.

Teoria Integracji Sensorycznej bazuje na neuroplastyczności mózgu. Oznacza to, że tkanka nerwowa, z której zbudowany jest mózg ma zdolność do tworzenia nowych połączeń, zmienności oraz uczenia się. Dzięki neuroplastyczności przy odpowiedniej stymulacji układu nerwowego jesteśmy w stanie wypracować nowe, reakcje adaptacyjne czyli nauczyć mózg właściwego zarządzania bodźcami, które docierają do naszego organizmu i właściwej reakcji na nie.

Przed rozpoczęciem terapii Integracji Sensorycznej dziecko musi zostać zdiagnozowane pod kątem rozwoju procesów sensorycznych.

Zachowania wskazujące na problemy z Integracją Sensoryczną:

  • dziecko niespokojne, płaczliwe,
  • kłopoty ze snem,
  • dziecko nie lubi się przytulać,
  • trudności z jedzeniem problemy z utrzymaniem równowagi,
  • problem z koncentracją uwagi,
  • nadwrażliwość na dźwięki,
  • nadruchliwość,
  • dziecko uwielbia karuzelę i huśtawki lub ich unika,
  • poruszanie się nieadekwatnie do sytuacji - zbyt wolno lub zbyt szybko,
  • duża impulsywność,
  • nadwrażliwość emocjonalna,
  • ciężko zrozumieć przyczynę zachowania dziecka,
  • trudność w nauczeniu się jazdy na rowerze, hulajnodze,
  • niepewność na niestabilnym podłożu,
  • duży lęk przed upadkiem lub wysokością,
  • trudności w zabiegach higienicznych np.: mycie głowy, kąpiel, obcinanie włosów, paznokci,
  • nadmiernie obściskiwanie wszystkich,
  • problem z metkami od ubrań,
  • problem z ubieraniem nowych rzeczy, woli nosić stare, często już znoszone,
  • unika brudzących zabaw,
  • unika zabaw zespołowych,
  • nigdy się nie męczy lub wręcz przeciwnie męczy się bardzo szybko,
  • problem z zaplanowaniem ruchu - nie wie od czego zacząć wykonanie nowej czynności,
  • lubi ekstremalne przeżycia np. skoki na głęboką wodę, szybką jazdę na nartach, szybkie zjeżdżalnie wodne, ciągle mu mało, nie zwraca uwagi na niebezpieczeństwo,
  • trudności szkolne np. z czytaniem i pisaniem, cięciem nożyczkami, odwraca litery, cyfry, trudności w przepisywaniu z tablicy,
  • nie ma dominacji jednej ręki.

Terapia neurologopedyczna

Kierowana jest do dzieci, młodzieży i dorosłych z uszkodzeniami ośrodkowego lub/i obwodowego układu nerwowego.
W ramach diagnoz neurologopedycznych konsultowane są także noworodki i niemowlęta.

W ramach diagnozy neurologopedycznej przeprowadzany jest szczegółowy wywiad, dokonywana jest analiza dokumentacji medycznej, obserwacja oraz wykonywane jest przedmiotowe badanie neurologopedyczne pacjenta ukierunkowane na identyfikację nieprawidłowości oraz ustalenie przyczyn ich wystąpienia, tak aby efektywnie zaplanować proces terapeutyczny oraz ustalić odpowiednie zalecenia.

Terapia logopedyczna

Terapia logopedyczna to całość specyficznych oddziaływań ukierunkowanych na usunięcie wszelkich zakłóceń procesu porozumiewania się (od prostych wad wymowy po niemożność mówienia włącznie). Terapia logopedyczna jest dostosowana do indywidualnych potrzeb dziecka i polega na budowaniu podstawowych kompetencji językowych takich jak: językowa, komunikacyjna i kulturowa. 

Komunikacja alternatywna i wspomagająca AAC

Komunikacja alternatywna i wspomagająca (AAC) to metoda niewerbalnego sposobu porozumiewania się, która stanowi sposób zastępczy mowy lub jej uzupełnienie/wspomaganie.

Potrzeba komunikowania się z otoczeniem to, bez wątpienia, najważniejsza potrzeba każdego człowieka. W szczególności dzieci mających problem z komunikacją swoich podstawowych potrzeb. Pozbawione alternatywy często wpadają w złość, płacz i frustrację, ponieważ takie zachowanie stanowi jedyny znany im sposób wyrażania i ich realizację.

W ramach komunikacji alternatywnej i wspomagającej, istnieje wiele różnorodnych metod, technik, systemów i strategii porozumiewania się, tj.: znaki przestrzenno-dotykowe, znaki manualne czy graficzne, itp. Przed decyzją dotyczącą wyboru odpowiedniej formy komunikacji należy określić poziom zdolności intelektualnej, poznawczej, percepcyjnej, motorycznej, językowej oraz społecznej, należy również określić poziom motywacji do porozumiewania się z otoczeniem.

Numicon

Numicon to brytyjski system budowania umiejętności matematycznych u dzieci. Jego podstawą są klocki zaprojektowane z myślą o dziecięcych strategiach uczenia się, oparte na naturalnym rozwoju myślenia matematycznego. Wielką zaletą kształtów Numicon jest ich multisensoryczność, a więc wykorzystywanie kanału wzrokowego (kształt, kolor), a także taktylnego (otwory w kształtach).

Klocki NUMICON to nie tylko przejrzysta reprezentacja abstrakcyjnych dla dzieci liczb, ale również atrakcyjne narzędzie do nauki i zabawy. Dzięki klockom Numicon nauka matematyki może być przyjemna i efektywna. 

  • system Numicon porządkuje nabywane przez dzieci umiejętności matematyczne, zgodnie z ich naturalnym rozwojem;
  • klocki opierają się zarówno na percepcji wzrokowej dziecka jak i na zmyśle dotyku;
  • dzieci pracujące systemem Numicon opierają swoje umiejętności o trwałą reprezentację liczb;
  • Numicon pozwala na wizualizację zależności między liczbami;
  • wszystkie wykonywane na klockach operacje oraz algorytmy działań arytmetycznych są przejrzyste;
  • system Numicon pozwala na stymulację innych funkcji umysłowych i poznawczych, takich jak kategoryzacja, szeregowanie, układanie sekwencji, stymulowanie pamięci słuchowej i wzrokowej;
  • atrakcyjność klocków jest dużą motywacją do nauki matematyki.

Sensomotoryczna terapia wzroku®

Jest to program diagnostyczno-terapeutyczny stworzony przez dr n. med. Agnieszkę Rosę. Metoda ta opiera się na podstawach rozwoju dziecka. Wzrok jest silną determinantą nabywania umiejętności ruchowych i poznawczych, jest także ściśle powiązany z ruchem, reakcją równoważną i koordynacją wzrokowo-ruchową. Poznanie zależności wzrokowo-posturalnych pozwala na efektywniejszy proces diagnostyczny i terapeutyczny dziecka.

Ćwiczenia wzrokowe są wykonywane w pozycjach statycznych jak i w ruchu angażując do pracy układ przedsionkowy i proprioceptywny. Dzięki temu następuje właściwa integracja bodźców wzrokowych z pozostałymi zmysłami.

Terapia skierowana jest do dzieci u których występują:

  • trudności szkolne tj.: kłopoty z opanowaniem umiejętności czytania, pisania, umiejętności matematycznych,
  • obniżona pamięć wzrokowa, słuchowa oraz motoryczna,
  • obniżona koordynacja wzrokowo- ruchowa,
  • zaburzenia koncentracji uwagi,
  • zaburzenia integracji sensorycznej,
  • dysleksja,
  • dyspraksja.

Terapia ręki

Ręce są najcenniejszym narzędziem poznawania i nabywania nowych umiejętności, czyli rozwoju. Pracują one w połączeniu z tułowiem, wzrokiem, słuchem oraz zmysłem dotyku. Rozwój małej motoryki zawiera się w całościowym rozwoju psychomotorycznym i przebiega równolegle do całościowego rozwoju dziecka.

Terapia ręki ma na celu zaangażowanie nie tylko kończyny górnej, ale również całego ciała, aby doprowadzić do stabilizacji centralnej i swobodnej pracy kończyn górnych w wykonywaniu różnorodnych zadań, które poprawią ich funkcjonowanie i doskonalenie ruchów precyzyjnych.

Celem jest usprawnianie motoryki małej, czyli zdolności manualnych dziecka, precyzyjnych ruchów dłoni i palców, ale również dostarczania bodźców dotykowych i poznawania dzięki nim kształtów, struktur oraz możliwość ich rozróżniania.

Terapia w szczególności służy do osiągnięcia samodzielności w podstawowych czynnościach życia codziennego. Terapia ręki odnosi się do czynności związanych z użyciem palców i dłoni, a także koordynacji tych czynności przy pomocy wzroku.

Terapia przeznaczona dla dzieci, które mają problemy z:

  • napięciem mięśniowym,
  • precyzją ruchu,
  • czynnościami manualnymi,
  • koordynacją ruchów kończyn górnych,
  • koordynacją wzrokowo-ruchową,
  • prawidłową postawą ciała,
  • czynnościami w zakresie samoobsługi,
  • dotykiem nowych i różnorodnych faktur.